Cam sektöründe birbirine yakın ölçüler sık görülüyor. 490x251 ile 491x286 yan yana durduğunda gözle ayırt edilmiyor; iki parça birbirine karışıyor ve karıştığı ancak montajda anlaşılıyor. Bu yüzden etiket bir süs değil, parçanın kimliği.
Bir cam etiket programının taşıması gereken bilgi sade: hangi siparişe ait, hangi poz, hangi ölçü, hangi müşteri. Bu dördü olduğunda tezgâhtaki kişi tereddüt etmiyor. Tereddüt hata üretiyor ve cam kesildikten sonra hatanın bedeli geri alınamıyor.
Etiketin tasarımı da işin bir parçası. Alanlar sürüklenerek yerleştiriliyor, sayfa ızgarasında diziliyor ve toplu basılıyor. Milimetrik yerleşim gerekiyor çünkü etiket belirli boyutta bir yapışkan kâğıda basılıyor ve taşma kesiliyor. Cam atölyeleri için etiket programı derken kastedilen şey genellikle bu esneklik: her atölyenin etiket stoğu ve yazıcısı farklı.
Etiketin üzerinde barkod olması ayrı bir kapı açıyor. Parça istasyondan geçerken okutuluyor ve o anki aşama kayda giriyor; okutma iki saniye sürüyor. Bir cam barkod programı burada takip ekranının motoru oluyor, ama tek başına değil: etiket yoksa okutacak bir şey de yok.
Sevkiyat tarafında da aynı etiket iş görüyor. Paketlenen parçalar okutulduğunda hangi siparişin tamamlandığı kendiliğinden anlaşılıyor; eksik parça sevkiyat gününde değil, olduğu anda görünüyor. Bir cam sevkiyat programının doğru çalışması buna bağlı.
Etiketin ne zaman basıldığı da önemli. Kesimle birlikte basıldığında parça daha tezgâhtan inmeden kimliğini alıyor; sonradan basıldığında ise hangi parçanın hangi etiketi alacağı yeniden karar verilmesi gereken bir iş oluyor. Bu karar her defasında yanlış verilebiliyor ve yanlışı montajda görülüyor.
Yazıcı ve etiket stoğu her atölyede farklı. Bu yüzden tasarımın işletmeye bırakılması bir esneklik meselesi değil, kullanılabilirlik meselesi. Sabit bir şablon, başka boyda etiket kullanan bir atölyede baştan işe yaramıyor ve o atölye etiket basmaktan vazgeçiyor.
Etiketin dili de alıcıya göre değişebiliyor. Yurt dışına giden bir işte paketin üstündeki bilgi karşı tarafın okuyabildiği dilde çıkıyor. Bu küçük ayrıntı, montajda yanlış paketin açılmasını engelliyor ve ihracat yapan atölyelerde geri dönüş sayısını düşürüyor.
Etiketin ne zaman basıldığı da bir karar. Kesim öncesinde basılan etiket, plan değiştiğinde elde kalıyor; kesimden hemen sonra basılan etiket ise parçayla birlikte yürüyor. Basımın üretim akışının neresine yerleştirileceği küçük bir ayrıntı gibi duruyor ama yanlış yere konduğunda tezgâhta çöpe giden kâğıt olarak geri dönüyor. Etiket düzeninin bir kez kurulup sonra değişmemesi de ayrı bir kazanç.
Kullanılabilir artıklar da etiketlenebiliyor. Rafa konan bir parça ölçüsüyle etiketlendiğinde bir sonraki işte aranabilir hâle geliyor. Etiketsiz artık, rafta duruyor olsa bile envanterde yok sayılıyor; kimse onu aramıyor ve genellikle yer açmak için atılıyor.